توان استقامتی ورزشکاران در محیط های آلوده کاهش می یابد

 

نتایج یک پژوهش نشان داد: آلودگی هوا با اختلال در سیستم توزیع اکسیژن و اختلال درعملکرد ریوی ، توان استقامتی ورزشکاران در هنگام ورزش در محیط آلوده را کاهش می دهد.

دکترحمید رجبی استادیار دانشگاه تربیت معلم تهران در پژوهشی ، تاثیر تمرینات هوازی کوتاه مدت در محیط های آلوده به CBC و مقدار لیپیدها و لیپوپروتئین های سرم و زمان اجرا در موش های آزمایشگاهی را مورد بررسی قرار داد.

نتایج این پژوهش نشان داد: اثرات مضر آلودگی هوا در هنگام ورزش تشدید می شود، زیرا هنگام فعالیتهای ورزشی ، بنابر افزایش نیازهای متابولیکی، مقدارهوایی که وارد سیستم تنفسی می شود، چندین برابر شده و ممکن است حتی از20 برابر نیز بیشتر شود.

این نتایج می افزاید: حجم بسیاری زیادی از هوای آلوده، نسبت به حالت استراحت وارد ریه ها می شود و اثرات مضر آن را بر سلامتی، تشدید می کند.

از سوی دیگر در هنگام ورزش، تنفس از هر دو راه بینی و دهان صورت گرفته و دفع آلاینده ها در مسیرهای فوقانی تنفسی
( بینی) کمتر می شود، به عبارت دیگر، آلودگی هوا ممکن است تاثیر مفید ورزش را بر سلامتی دچار محدودیت کند.

 

در این پژوهش با استفاده از 32 موش صحرایی آزمایشگاهی در چهار گروه اثرات مفید و مضر و ورزش در محیط آلوده بهCBC ، لیپیدها و لیپوپروتئین های سرم مورد مطالعه قرار گرفتند.

نتایج این بررسی، کاهش معنا داری درتعداد گلبولهای قرمز، مقدار هموگلوبین و درد هماتوکریت خون در گروهی که در محیط آلوده به تمرین هوازی پرداخته بودند را نشان داد.

همچنین افزایش تعداد گلبولهای سفید خون، و متوسط حجم گلبولهای قرمز در موشهای تمرین کرده و تمرین نکرده در محیط آلوده مشاهده شد.

در ادامه این نتایج آمده است: تمرین هوازی در مدت 8 هفته، صرف نظر از اینکه در محیط آلوده و یاغیرآلوده انجام گیرد باعث کاهش معنادارترین گلیسرید سرم می شود و بی تحرکی در محیط پاک باعث افزایش وزن می شود، اما بی تحرکی در محیط آلوده تاثیری بر وزن ندارد.

در بخش دیگری از این نتایج آمده است: زمان استقامت تا مرز خستگی نیز برای هر دوگروه تجربی در محیط آلوده کمتر از محیط پاک بود اما بین دو گروه در دو محیط تفاوت معنی داری نبود.

/ 0 نظر / 27 بازدید